Podziel się

Niemal każdy zawodnik słyszał z pewnością o tzw. „Klubach Kokosa”, a niejeden doświadczył takich praktyk na własnej skórze. Czym są zatem „Kluby Kokosa” i jak im skutecznie zapobiegać?

Skala zjawiska „Klubów Kokosa” w Polsce, to jest wymuszonych przez kluby indywidualnych treningów, nie mających na celu poprawy poziomu sportowego zawodnika, a jedynie z góry zamierzone  wyłączenie piłkarza z procesu treningowego drużyny, celem wymuszenia określonego zachowania, jest niestety w Polsce bardzo szeroka, a jednocześnie trudna do wykrycia. Filozofia „Klubów Kokosa” opiera się na sprawdzonym przed laty rozwiązaniu, który Polonia Warszawa zastosowała wobec Daniela Kokosińskiego (stąd też potocznie przyjęła się nazwa „Klubu Kokosa”), polegającym na wyizolowaniu zawodnika od drużyny i objęciu go indywidualnym programem treningowym w celu wymuszenia renegocjacji warunków kontraktu

Najczęstszymi motywami skierowania zawodnika na indywidualne treningi lub do zespołu rezerw (z założeniem niewystawiania piłkarza w rozgrywkach) jest właśnie wymuszenie dogodnych dla klubu decyzji kontraktowych (wcześniejsze rozwiązanie kontraktu, odejście do innego klubu, zgoda na obniżenie wynagrodzenia), bądź reakcja na decyzję zawodnika o odejściu z klubu w przyszłej rundzie na zasadach wolnego transferu.

Niestety największą bolączką tej nagannej praktyki jest bagatelizowanie i wyciszanie problemu. Zdecydowana większość przypadków nie wychodzi niestety na światło dzienne albo ujawniana jest już po zamknięciu sprawy, kiedy klub osiągnie już swoje cele. W wielu przypadkach piłkarze mają też utrudnioną obronę, gdyż kluby dla umotywowania swoich działań zasłaniają się decyzjami sztabu szkoleniowego, który pozostaje pod ich wpływem.

Jak zatem walczyć z próbą nieuzasadnionego przeniesienia do zespołu rezerw lub innymi formami dyskryminacji lub odsunięcia od zespołu?

Po pierwsze musimy pamiętać, że jednym z podstawowych obowiązków klubu piłkarskiego określonym w art. 6 ust. 4 lit. c Uchwały III/54 Zarządu Polskiego Związku Piłki Nożnej z 27 marca 2015 r. – Minimalne wymagania dla standardowych kontraktów zawodników w sektorze zawodowej piłki nożnej jest zapewnienie piłkarzowi warunków do podnoszenia kwalifikacji sportowych poprzez uczestnictwo w treningach zespołowych. Odmienny sposób podnoszenia kwalifikacji sportowych zawodnika może być podyktowany wyłącznie uzasadnionymi obiektywnymi przyczynami sportowymi. Jednocześnie, zgodnie z ar. 12 ust. 2 lit. e przywołanej wyżej Uchwały III/54 odsunięcie od zajęć w pierwszym zespole lub przesunięcie zawodnika do zespołu rezerw na okres do 3 miesięcy zostało wskazane jako jedna z sankcji o charakterze dyscyplinarnym.

Tym samym, w wypadku wydania przez klub decyzji o przeniesieniu do zespołu rezerw, czy też o objęciu piłkarza indywidualnym cyklem treningowym należy natychmiast zażądać od klubu pisemnego uzasadnienia takiej decyzji z zastrzeżeniem możliwości złożenia wniosku o rozwiązanie kontraktu z winy klubu. Pismo z odpowiednim żądaniem należy złożyć niezwłocznie w klubie, aby w ten sposób już od samego początku wyrazić sprzeciw wobec arbitralnej decyzji klubu i zgromadzić odpowiedni materiał, który może w konsekwencji pomóc w rozwiązaniu kontraktu z winy klubu.

Jeśli wskutek zdecydowanej reakcji zawodnika klub nie zajmie żadnego stanowiska, względnie przedstawione przez niego argumenty nie będą opierać się na uzasadnionych względach medycznych lub szkoleniowych, zawodnik nie zostaje bez środków ochrony prawnej. W takim wypadku piłkarz może złożyć wniosek do Piłkarskiego Sądu Polubownego Polskiego Związku Piłki Nożnej o rozwiązanie kontraktu z winy klubu, oparty na art. 8 ust. 10 wskazanej wyżej Uchwały III/54 Zarządu Polskiego Związku Piłki Nożnej.

Wniosek taki jest o tyle ryzykowny dla Klubu, iż w sytuacji, w której nie byłby on w stanie wykazać w postępowaniu sądowym uzasadnionych obiektywnych przesłanek do przesunięcia zawodnika do zespołu rezerw, czy też objęcia go indywidualnym cyklem treningowym, Piłkarski Sąd Polubowny będzie uprawniony do rozwiązania kontraktu piłkarskiego z winy klubu oraz do zasądzenia na rzecz zawodnika odszkodowania w wysokości wynagrodzenia należnego mu za okres, na który zawarto kontrakt o profesjonalne uprawianie piłki nożnej.

 

 

 

 

 

Podziel się

Komentarze